Ο Αντώναρος δεν άνοιξε ταβέρνα ούτε έγινε Υπουργός στην κυβέρνηση του Στέφανου Κασσελάκη, αντικαθιστώντας τον Μητσοτάκη. Αντίθετα, παρέμεινε ο πρώην συνεργάτης του Καραμανλή, τον οποίο θαύμαζε, και έκανε κεφαλοκλείδωμα μόνο στον εαυτό του, πριν στον θυρωρό της νύχτας στο Γκάζι. Αποσύρθηκε από την πολιτική, πιστεύοντας ότι η μετά-πολιτική είναι ένα ανολοκλήρωτο ερωτικό μυθιστόρημα. Ο Αντώναρος ήταν η ουσία του ΣΥΡΙΖΑ, όχι ο Πολάκης. Ήταν ένας δεξιός Ορέστης Μακρής που δεν τον υποστήριξε η Δεξιά. Από την αρχή ήταν πιστός στον Κασσελάκη, όπως και οι υπόλοιποι ογδόντα επτά καρεκλοκένταυροι που δεν τόλμησαν να αποχωρήσουν, μαζί με τον Τσακαλώτο.
